کم‌خونی یکی از شایع‌ترین مشکلات پزشکی در سراسر جهان است که در آن تعداد گلبول‌های قرمز یا میزان هموگلوبین خون کمتر از حد طبیعی می‌شود. هموگلوبین پروتئینی درون گلبول‌های قرمز است که وظیفه انتقال اکسیژن از ریه‌ها به بافت‌های بدن را بر عهده دارد.
یکی از شایع‌ترین انواع کم‌خونی، کم‌خونی ناشی از کمبود آهن است. آهن ماده‌ای ضروری برای ساخت هموگلوبین محسوب می‌شود و کمبود آن می‌تواند باعث علائمی مانند خستگی، ضعف، کاهش تمرکز، رنگ‌پریدگی و کاهش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره شود.
علل کم‌خونی تنها به کمبود آهن محدود نمی‌شوند. خونریزی‌های مزمن، کمبود ویتامین‌هایی مانند B12 و فولات، بیماری‌های مزمن، مشکلات مغز استخوان و برخی بیماری‌های ارثی مانند تالاسمی نیز می‌توانند باعث کاهش هموگلوبین شوند.
تشخیص علت کم‌خونی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا درمان آن باید بر اساس عامل ایجادکننده انجام شود. برای مثال، مصرف مکمل آهن در فردی که کم‌خونی ناشی از کمبود آهن ندارد ممکن است نه تنها مفید نباشد، بلکه باعث تأخیر در تشخیص بیماری اصلی شود.
بررسی آزمایش‌هایی مانند شمارش کامل سلول‌های خون (CBC)، سطح فریتین، آهن خون و سایر بررسی‌های تکمیلی می‌تواند به پزشک در تعیین علت و انتخاب درمان مناسب کمک کند.
